રૂપ તે તારું કેવું નમણું !
જાણે એ સાચે સાચું સમણું !
રૂંવે રૂંવે મને આવી ગયું ઘેન
નજરે ચડ્યા તારા જયારે નેન
એકેય પળમાં નથી હવે ચેન
જે જોવ તે સુંદર લાગે બમણું..
નથી હવે મને સુધ કે સાન
સુન્ન પડી ગયું મારું જ્ઞાન ગુમાન
છીનવી ગયા જે મારું ભાન
હૃદય પણ કહી ઉઠ્યું, ક્યાં ડાબું ને ક્યાં જમણું?
